.: سنــــــگ صبـــــورم خـــــداست :.
اَلا بِذکر الله تَطمئن القلوب
.: سنــــــگ صبـــــورم خـــــداست :.
اَلا بِذکر الله تَطمئن القلوبدرباره من
اینجا حریم ِ شخصی ِ ماهی کوچکیست که یکی از خلیفه های خدا است روی زمین...
پس آرام باش...رها باش... هر چه هستی باش...
باش و آرام حرف ها و درد دل های دخترکی را بخوان که در پس ِ تمام روزمرگی ها و شلوغی های این دنیای هزار رنگ خانه ای از جنس عشق دارد....خانه ای از جنس خداوند....خانه ای که سند خورده به نام خداوند....
خانه ای به اسم ِ
:. سنگ صبــورم خــداست:.
*******************************
+ پس دخترک را با تمــــــــــام ِ دخترانگی هایش بخوان مهمان ِ سنگ صبور...
**خوش آمدی**
ادامه...
عشق ِ دریا
هو الغریب...
خوب گوش کن!!!
گوش هایت را تیز کن!!!
می خواهد ببخشد
می خواهد اجابت کند
می خواهد صدایش کنی
دریا سخاوت مند تر از همیشه اش شده است
به قدر خودت لذت ببر و دریایی شو
+ من از عشق ِ بارون به دریــــــا زدم
به بارون و به آسمون دعوتیم
+ دلم لک زده برای شنیدن صدای دریا و راه رفتن روی ماسه ها....
رهــــــا رهـــا رهـــا
فاطمی شدن برای آمدن آقای ستاره پوش-10
هوالغریب...
دعا
دعا
دست به دعا شدن و در لحظه و با تمام وجود صدایتان کردن...
صدا کردن شما در کنار حرم ِ امامی که روزی ضامن شد... روزی پناه شد و نگذاشت که دلی بمیرد...
خواندن ِ نماز ِ شما در دل ِ حرم ِ پر از امنیت امام رضا
....
سلام مهدی جانم
سلام خوب ترین ِ مرد ِ حاضر در این دنیا
این روزها که دلم به دنبال اندکی خوبی می گردد و نمی یابد عجیب می نشیند به جانم که خوب ترین خطابتان کنم...این روزها که سحت می گذرند و من هر بار عمیق تر از همیشه صدا می زنم...
سوزناک تر از همیشه و با دلی خون تر از همیشه صدا می زنم... و در حرم پر از امنیت ِ امام رضا به گوشه ی حرم پناه ببرم و ببارم ُ بیارم ُ ببارم و دلم عجیب تر از تمام این بیست و پنج سال و هفت ماهی که از زندگی ام می گذرد بشکند...
و بعد هم فرو بروم به تمام این عمق های این چند ساله... تمام این سال ها که فرو رفتم در دنیایی که خواندن ِ آن کاغذ ها برایم ساخت و تمام آرزوهایی که نمی دانم کجای ِ این سال ها گم کردم...و یا شاید هم در پس ِ تمام این سال ها مرده اند که دیگر خبری از آن ها نیست...
هنوز هم نمی فهمم دلیل این همه سیاهی ِ دل ها چه می تواند باشد مهدی جانم؟
دلیل خراب کردن ِ آرزوها...
آقای خوبم
این روزها که هر چه می گذرد بیشتر و بیشتر نشانه های آمدنتان را می بینم دلم روشن می شود که روزی همه چیز سر ِ جای خودش قرار خواهد گرفت...
و این روزها العجل های دعای فرج را عجیب تر می گویم...
آقای خوبم...
بوی مهمانی خدا می آید
بوی سحر های محشرش
بوی آن تب و تاب ِ خاص دل ها وقت افطار و یک جور قلقلک شیرین ِ دل در وقت افطار
دلم به مهمانی خدا خوش است...
به بخشیدن شدن و اجابت شدن خوش است
به لطف و مهربانی خداوند خوش است
به فاطمی شدن خوش است
دلم را بهترین ها آذین بسته ام که مهمانی خداوند در راه است...
ملتمس ِ دعایتانم خوبترین...
اَللّهُمَ عَجـِّل لِوَلیکَ الفَرَج
+ محتاج ِ دعایتانم مهدی جانم... در حق مان دعا کنید...
دیدار ِ ضامن ِ دلم...
هوالغریب...
یک سال و نیم دوری بس است برای از پا در آمدن یک آدم
یک سال و نیم دوری و نشدن بس است برای کم طاقت شدن و برای به بار نشستن ِ یک باره ی چشم ها حتی در جمع
یک سال و نیم بس است برای خیلی چیزها...
و این اواخر که پر بود از نشدن ها...ار کربلایی که قسمت نشد...از آن نشدن های ِ زندگی...از آن نشدن ها که جـــــــان می گیرد... عمق می دهد اما رُس می کشد تا عمق بدهد... عمق می دهد اما عجیب سنگین عمق می دهد...
و نمی دانم آیا کسی روزی خواهد آمد که حوصله اش بگیرد تا به انتهای تمام این عمق ها سرک بکشد...
و حال بعد از تمام این روزها که خداوند شاهد تمامش بود به یک شدن رسیده ام... بعد از یک سال و نیم و آن عاشورا و آن باران و آن ضمانت و آن یاعلی در دل ِ باران های پاییزی مشهد رسیده ام به یک شدن...
باورت می شود بعد از آن یاعلی دیگر نشده باشد عزیزترینم؟!!
و خودم هم باورم نمی شود... مثل همان روز که در این سرا خوب به یاد دارم که نوشتم تا نبینم باورم نمی شود که عاشورا در مشهد خواهم بود...
حال امروز هم تا چشمانم حرم ِ ضامنش را نبیند باورم نخواهد شد...
آن هم درست در وقتی که حتی مشهد هم در آخرین لحطه ها می رفت که دوباره یک نشدن بشود و نمی دانم آن وقت چه بر سر ِ دلم می آمد...
دل ِ کوچکم گناه داشت...عجیب هم گناه داشت...آنقدر که این روزها خودم هم دلم برای خودم می سوزد و دوست دارم دستی از سر نوازش بر سر ِ دلم بکشم و بگویم غصه نخور همه چی درست می شه...
امشب اگر خدا بخواهد راهی مشهدم... و اگر خدا بخواهد فردا صبح چشمانم به طلوع آن گنبد ِ آسمانی خواهد نشست... و هنوز باورم نخواهد شد...
به یادتان خواهم بود...به یاد تک تک دوستان سنگ صبورم که شش ساله شدنش نزدیک است...
دعایم کنید که این روزها عجیب، عحیب به آن محتاجم...
این بار تمام قد هدیه ی محضتان را نذر ِ سفرم کرده ام ضامن ِ دلم!!!
+ آمده ام، آمدم ای شاه پناهم بده
خط ِ امانی ز گناهم بده
ای حرمت ملجا درماندگان
دور مران از دز و راهم بده
فاطمی شدن برای آمدن آقای ستاره پوش-9
هوالغریب....
سلام آقای ِ غریب این روزهای انتظار
سلام بر یگانه سواری که روزی خواهد آمد
جمعه ی تب دار دیگری از راه رسید و عطر ناب جمعه های ِ سند خورده به نام شما....
جمعه ای با رنگ و بوی ِ مهدی ِ فاطمه...
و خوشبختی ازین می تواند بالاتر شود که روزی کسی لایق دیدارتان شود و کسی آنقدر محبوب که در قنوت ِ نماز هایتان دعایش کنید...
این جمعه هم قسمت به آمدنتان نبود
این جمعه هم مثل دیگر جمعه ها خواهد گذشت که پر باشد از غروب های دلگیر و حس دلتنگی ِ بی نهایت غروب هایش...
کاش روزی لایق دیدار آسمانی تان شوم...
می دانم که لایق اش نیستم ولی کاش در قنوت نماز هایتان دعایمان کنید...
دعایمان کنید که در پناه خودتان باشیم در این دنیای ِ هزار رنگ و فرقه...
دلم پیشگاهتان را می خواهد و نگاه ...
نگاه هایی که به گریه می رسد
بیاییـــــــــد مهدی جانم...
اَللّهُمَ عَجـِّل لِوَلیکَ الفَرَج
+این همه لاف زن و مدعی اهل ِ ظهور
پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم
سالها منتظر سیصد و اندی مرد است
آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم...
این روزها...
هوالغریب...
به این روزها سپرده ام که یادشان باشد
به این ثانیه ها سپرده ام تا همه چیز را خـــــوب به خاطر بسپارند...
این روزها باید به یاد ِ این روزها بماند...
+ ماهی ها عجیب ساکت اند و مظلوم...بی آزار ترین موجوداتی که دیده ام... تازه به تمام این ها عاشق شدن ِ ماهی را هم اضافه کن!!!
+ همه دنیا بخواد و تو بگی نه
نخواد و تو بگی آره، تمومه
همین که اول و آخر تو هستی
به محتاج ِ تو ، محتاجی حرومه
+ خدای ِ جان ِ خسته ام هستی!! پناه ِ تمامش باش!!